Op de avond van 5 juni 1944 klinkt er een brandalarm in Sainte-Mère-Eglis. Het is het startsein van een reeks gebeurtenissen waarmee het dorp in de geschiedenisboeken terecht zal komen. Een huis achter de kerk staat in lichterlaaie, het is 23 uur. De brandweerlieden en de bevolking proberen de brand onder controle te krijgen. Iets later, tegen 1 uur ‘s nachts, landen de eerste parachutisten in Sainte-Mère-Eglise. Het dorp is een belangrijk strategisch doel van de geallieerden.

Maison Mlle Pommier SME

Hoewel in Sainte-Mère-Eglise eigenlijk alleen parachutisten mochten landen van de 82e Airborne Divisie, behoorden de eerste parachutisten die er voet aan land zouden zetten tot de 101e Airborne Divisie, de beroemde Screaming eagles. Na twee uur strijd buigen de Duitsers. Om 5 uur is het dorp ingenomen. Sainte-Mère-Eglise is de eerste plaats die bevrijd is door de Amerikaanse parachutisten, onder bevel van luitenant-kolonel Edward C. Krause.

In de vroege ochtend van 6 juni organiseren de Duitsers een tegenaanval. Op 6 en 7 juni vinden er hevige gevechten plaats maar het dorp zal niet meer worden heroverd, de parachutisten houden het dorp in handen tot er versterkingen komen vanuit Utah Beach.

CLOCHER STE MERE OK 10-12-14-1

De parachutisten van de 82e Airborne Divisie hadden niet alleen tot doel om Sainte-Mère-Eglise in te nemen, ze moesten ook twee bruggen te veroveren, van La Fière en Chef du Pont. Via die bruggen konden ze de moerassen oversteken en in westelijke richting oprukken om het schiereiland van Cotentin af te snijden. Het innemen van de brug van Chef du Pont verloopt relatief makkelijk, maar de gevechten bij La Fière zijn ongekend zwaar. De aanvallen en tegenaanvallen zullen 3 dagen duren.

Vanaf 10 juni, trekt het strijdgewoel weg. Maar tegen welke prijs… de Vrijheid wordt zwaar betaald…